Punchestown’da tarihi bir gün yaşandı. Bob Olinger, uzun ve parlak kariyerinin son koşusunda Ladbrokes Champion Stayers Hurdle’ı kazanarak yarış dünyasına mükemmel bir veda yaptı. Yahu, böyle bir final olur mu? Vallahi bu at sanki “ben böyle giderim” demek istedi ve tam da öyle yaptı…
Gordon Elliott’ın bu kadim şampiyonu, son engeli Teahupoo ile neredeyse aynı anda aşarken, 4/1 oranıyla ikinci favori konumundaki Bob Olinger tam gaz koşuyordu. Teahupoo yavaşlamaya başlarken, Bob Olinger sanki yıllar geri sardı. Her adımda biraz daha öne geçti, biraz daha güçlendi. İki Robcour sahipli at son engeli birlikte aştı ama o noktadan sonra fark açılmaya başladı. Teahupoo eridi, Bob Olinger uçtu.
İnanır mısınız, 20 yıl atlara bakan biri olarak söylüyorum, böyle bir son sahne çok nadir görülür.
Neyse, devam…
Bu zafer sadece bir yarış değildi. Bu, onlarca yıllık bir kariyerin son sayfasıydı. Bob Olinger, Cheltenham Festivali’nde tam üç kez zafer yaşamıştı. Ballymore Novices’ Hurdle, Turners Novices’ Chase ve Stayers’ Hurdle… Üç büyük zafer, hepsinde Rachael Blackmore ile birlikte. Üç kupa, üç anı, üç gözyaşı. Bu at Cheltenham’da ne zaman sahaya çıksa sihir yaratırdı, hep Blackmore ile, hep birlikte.
Antrenör Henry de Bromhead’in gözleri dolmuştu neredeyse. “Bize inanılmaz günler yaşattı” dedi. “Bir vitesi var ve…” diye başladı, cümleyi bitiremedi sanki. Asistanı Davy Roche’un sözleri ise herkesi duygulandırdı: “Bu, bizim yerimizden geçen en iyi attır.” Yani adam bu at için “ikinci çocuğum” der gibi konuştu. Öyle bir bağ, öyle bir sevgi…
De Bromhead devam etti: “Çok özel bir şey bu, ona özgü bir şey. Covid yılında Ballymore’u kazandığında Rachael ne muhteşem bir sürüş yaptı. Sonra Power’dan döndü ve eskisi gibi bir at olarak geri geldi. Onu böyle uğurlamak gerçekten inanılmaz.”
Bakın ne oldu? Bu at bir dönem sakatlandı, zorlandı, belki kimisi “bitti” dedi. Ama bitmedi. Geri döndü. Punchestown’da da son kez sahaya çıktı ve herkese “ben hâlâ burdayım” dedi. Böyle bir karakter, böyle bir şampiyon…
Günün diğer dikkat çekici haberi ise Barberstown Castle Novice Chase’de yaşandı. Salvator Mundi bu koşuda beklenmedik bir şekilde zafere ulaştı. 13/2 oranıyla Joe ve Marie Donnelly’nin renkleriyle koşan at, favori Kopek Des Bordes’in son iki engel öncesinde düşmesiyle avantaj yakaladı. Kopek Des Bordes, Paul Townend’ın sürüşüyle 4/11 gibi ezici bir favori olarak çıkmıştı sahaya, yarışı da kontrolünde tutuyordu, güçlü bir şekilde öne geçmişti. Ama olmadı. Düştü. İşte o an her şey değişti.
Willie Mullins, Salvator Mundi için “Kendi başına iyi bir at” dedi. “Kopek hata yaptıysa ve kurtulsaydı bile, adam tam peşindeydi. Her zaman iyi bir attı ama işler bir türlü yolunda gitmedi. Zemin meselesi var, iyi zemin istiyor…” Mullins ayrıca Joe ve Marie Donnelly için sevindiğini de belirtti.
Kopek Des Bordes’in düşüşü hakkında ise Mullins şunları söyledi: “Kalkmaya hazırlandı ama iniş yapamadı, dizlerinin üstüne indi. Hem at hem jokey çok şanslıydı. Umarım iyidirler, parmakları çapraz tutuyoruz.”
Vallahi bu yarış günü her şeyiyle doluydu. Bir yanda efsanevi bir kariyerin son sahnesi, öte yanda bir favorinin beklenmedik düşüşü…
27 yaşındaki jokey ise bu koşuyla sezona güçlü bir son nokta koydu. Cheltenham Festivali’nde Kitzbuhel ile de kazanmış olan bu isim, yeni görevine cuma günü başlayacak. Aintree’de de dereceye girmişti bu at, yani hafife alınacak bir durum değildi hiç.
Bob Olinger’ın bu son koşusu, at yarışı tarihine altın harflerle yazıldı. Üç Cheltenham kupası, yıllarca süren bir macera ve Punchestown’da son bir alev… Bu at artık dinlenmeye hak kazandı. Ama şimdi herkes soruyor: Böyle bir efsanenin yerini kim dolduracak?
Kaynak: Orijinal Haber
