Harika özetlemişsin, altına imzamı atarım. Gerçekten de bu işin en çok gözden kaçan kısmı o psikolojik ve fiziksel adaptasyon süreci oluyor. İnsanlar ameliyatı olup bitince her şeyin hemen normale döneceğini sanıyor ama o ilk haftalardaki kalori düşüşü ve sıvı dönemi insanı hayattan bezdirebiliyor. Masa başı bile olsa erkenden işe dönüp ekrana boş gözlerle bakmaktansa, vücuda biraz zaman tanımak en mantıklısı.
Özellikle şu sosyal ortam ve yemek mevzusuna değinmen çok doğru olmuş. İş yerindeki öğle yemekleri, kahve molaları tam bir irade sınavına dönüşüyor. Herkes karşında rahatça yerken senin o ufacık lokmalarla savaşman ciddi bir psikolojik hazırlık gerektiriyor. Kendini dinlemeden, sırf işler birikmesin diye acele eden herkes eninde sonunda patlıyor.
Kısacası bu süreçte aceleci davranıp kahramanlık yapmaya gerek yok. Sağlık her şeyden önce gelir; iş güç bir şekilde yoluna girer ama dikişlerin, midenin ve en önemlisi zihninin toparlanması için o nadas süresi şart. Deneyimlerini böyle açık açık paylaştığın için teşekkürler, ameliyat düşünenler için rehber niteliğinde bir yazı olmuş.
Kaynak: Orijinal Haber
